Nadmierne ślinienie u psa: czy to zapalenie jamy ustnej?

Nadmierne ślinienie: kiedy jest normalne, a kiedy sygnalizuje ból lub stan zapalny?

Ślinienie to naturalny proces, ale jeśli występuje w nadmiarze i bez wyraźnego powodu, może świadczyć o kłopotach zdrowotnych. Fizjologicznie ślina może pojawić się u psa podekscytowanego jedzeniem, podczas upałów czy stresu. Problem zaczyna się wtedy, gdy ślina staje się obfita, gęsta, nitkowata lub towarzyszą jej inne objawy dyskomfortu. W przypadku zapalenia jamy ustnej nadmierne ślinienie pojawia się nagle i nie ustępuje po kilku minutach.

Dzieje się tak dlatego, że organizm próbuje łagodzić ból i podrażnienie błon śluzowych. Zdarza się, że pies zaczyna mlaskać, pociera pyszczek łapą lub unika jedzenia, ponieważ samo przełykanie sprawia mu trudność. Jeśli ślina jest podbarwiona krwią, ma nieprzyjemny zapach lub pies nie chce otwierać pyska, są to wyraźne sygnały, że warto jak najszybciej skonsultować się z weterynarzem.

Zapalenie jamy ustnej: jakie objawy pojawiają się oprócz ślinienia?

Zapalenie jamy ustnej to bolesna choroba, która obejmuje błonę śluzową pyska, dziąsła, a czasem nawet język i gardło. Poza intensywnym ślinieniem u psa pojawia się niechęć do gryzienia twardych karm, trudności w przełykaniu oraz unikanie zabawy zabawkami, które wymagają chwytania zębami. Często daje się zauważyć brzydki zapach z pyska, który wynika z gromadzenia bakterii i rozwoju stanu zapalnego.

W bardziej zaawansowanych przypadkach dochodzi do zaczerwienienia dziąseł, obrzęku lub widocznych nadżerek. Pies może także częściej przełykać ślinę, potrząsać głową lub wkładać język między zęby, próbując zmniejszyć dyskomfort. W ekstremalnych sytuacjach dochodzi do krwawienia z jamy ustnej i silnej bolesności przy próbie dotknięcia pyszczka. Zapalenie jamy ustnej nie zawsze jest łatwo zauważalne bez dokładnego obejrzenia pyska, dlatego każdy niepokojący sygnał powinien być impulsem do konsultacji z weterynarzem.

Kiedy winne są zęby, ciało obce lub choroby ogólne?

Jeśli pies nagle zaczyna intensywnie się ślinić, może to świadczyć o ciele obcym zaklinowanym między zębami, np. kawałku patyka, kości lub elementu zabawki. Pies może wtedy próbować łapą odsunąć dyskomfort lub intensywnie mlaskać. Choroby zębów, takie jak zapalenie przyzębia czy ropień, również mogą powodować zwiększone wydzielanie śliny, ponieważ ból promieniuje na całą jamę ustną.

U niektórych psów ślinotok pojawia się przy nudnościach, chorobie lokomocyjnej lub zatruciu, co dodatkowo może być połączone z wymiotami. Niekiedy problem ma podłoże neurologiczne, ponieważ zaburzenia unerwienia mogą prowadzić do trudności w zamykaniu pyska, a co za tym idzie, do niekontrolowanego wypływu śliny. Kluczowe jest obserwowanie całego obrazu zachowania: czy pies je normalnie, pije, oddycha komfortowo i reaguje na dotyk. Dopiero zestawienie objawów pozwala ocenić, czy przyczyną jest stan zapalny, uraz, czy choroba ogólnoustrojowa.

Jak pomóc psu i kiedy konieczna jest szybka pomoc specjalisty?

Kiedy pies ślini się nadmiernie, pierwszym krokiem jest spokojna ocena sytuacji, dlatego warto obejrzeć pysk, o ile zwierzę, nie odczuwa silnego bólu. Jeśli widoczne są zaczerwienione dziąsła, nadżerki, nalot lub podrażnienia, to znak, że jamę ustną trzeba jak najszybciej skonsultować. Specjalista pomoże ustalić, czy problem wynika z zapalenia, urazu, czy choroby zębów i dobierze odpowiednie leczenie. W przypadku silnego bólu, krwawienia, obrzęku pyska lub podejrzenia zatrucia pomoc powinna być natychmiastowa.

Do czasu wizyty warto zapewnić psu miękką wodę do picia, unikać podawania twardych gryzaków i nie próbować na siłę otwierać pyska. Jeśli przyczyną jest zapalenie jamy ustnej, odpowiednia terapia przynosi dużą ulgę, a objawy ustępują, gdy zniknie stan zapalny. Nieleczone problemy jamy ustnej mogą prowadzić do przewlekłego bólu, utraty zębów, a nawet powikłań ogólnych, dlatego reakcja na wczesnym etapie jest kluczowa. Regularne kontrole i higiena jamy ustnej zmniejszają ryzyko nawrotów i pomagają psu funkcjonować bez bólu.