Pies często się drapie, ale nie ma pcheł: co jeszcze może być przyczyną?

Alergie skórne i pokarmowe jako częsta przyczyna świądu

Jedną z najczęstszych przyczyn drapania się psa bez obecności pcheł są alergie. Mogą one dotyczyć zarówno składników pożywienia, jak i czynników środowiskowych, takich jak pyłki roślin, roztocza kurzu domowego czy pleśnie. Świąd bywa wtedy nasilony sezonowo lub utrzymuje się przez cały rok, a drapanie często dotyczy uszu, łap, brzucha i pyska. U wielu psów pojawia się także zaczerwienienie skóry, nadmierne wylizywanie lub nawracające infekcje uszu.

Alergie pokarmowe nie zawsze objawiają się natychmiast po posiłku, reakcja może być opóźniona i trudna do powiązania z konkretnym składnikiem diety. W takich przypadkach pomocna bywa dieta eliminacyjna prowadzona pod kontrolą specjalisty. Jeśli świąd utrzymuje się mimo zmiany karmy lub nasila się w określonych porach roku, warto rozważyć konsultację ze specjalistą, który pomoże ustalić dalsze kroki.

Choroby skóry i pasożyty niewidoczne gołym okiem

Brak pcheł nie oznacza, że przyczyna świądu nie ma podłoża dermatologicznego. U psów często występują choroby skóry wywołane przez drobnoustroje lub pasożyty, których nie da się zauważyć bez badań. Drapanie może być reakcją na stan zapalny skóry, nadmierne przesuszenie lub zaburzenia pracy gruczołów łojowych.

Warto pamiętać, że niektóre pasożyty są mikroskopijne i nie dają typowych objawów widocznych od razu. Świąd może narastać stopniowo, a pies zaczyna się drapać coraz intensywniej, zwłaszcza w nocy lub po odpoczynku. Nieleczone zmiany skórne prowadzą do pogrubienia skóry, strupów i bolesnych nadkażeń.

Czynniki środowiskowe, pielęgnacja i stres

Nie zawsze przyczyna drapania ma związek bezpośrednio z chorobą. Skóra psa może reagować na czynniki zewnętrzne i codzienne nawyki pielęgnacyjne. Do najczęstszych należą:

• zbyt częste kąpiele lub stosowanie nieodpowiednich szamponów,
• suche powietrze w mieszkaniu, zwłaszcza w sezonie grzewczym,
• kontakt z detergentami, środkami czystości lub materiałami drażniącymi,
• stres i napięcie emocjonalne, które objawiają się kompulsywnym drapaniem lub wylizywaniem.

W takich sytuacjach skóra może wyglądać pozornie normalnie, a mimo to pies odczuwa silny dyskomfort. Po wyeliminowaniu drażniących czynników i wprowadzeniu łagodniejszej pielęgnacji często obserwuje się poprawę. Jeśli jednak drapanie utrzymuje się mimo zmian w otoczeniu, nie warto zwlekać z dalszą diagnostyką, ponieważ długotrwały świąd może szybko przerodzić się w poważny problem zdrowotny.