Strata, która zmieniła wszystko
O sytuacji młodej kangurzycy Ogród Zoologiczny w Poznaniu poinformował we wtorek wieczorem, 10 listopada 2026 r., we wpisie na Facebooku. Jak przekazało zoo, matka maluszka nie żyje.
- W wyniku niewydolności krążeniowo-oddechowej straciliśmy niestety jej matkę i teraz rolę rodziców zastępczych pełnią opiekunowie – czytamy w komunikacie.
Pracownicy ogrodu szacują wiek młodej samicy na około siedem miesięcy. To ważna informacja, bo – jak podkreśla zoo – kangurzyca „wystawiała już głowę z torby swojej matki”. Oznacza to, że jej rozwój był już na tyle zaawansowany, by dawać realną nadzieję na odchowanie. Jednocześnie wciąż jest to bardzo młode i delikatne zwierzę.
Torbacze – zupełnie inna droga rozwoju
Żeby zrozumieć, dlaczego opieka nad takim maluchem jest tak trudna, trzeba przyjrzeć się temu, jak przychodzą na świat kangury. Zoo Poznań przypomina, że:
- (...) kangury zaliczamy do torbaczy (Marsupialia) – to równoległa do łożyskowców (Placentalia) linia ewolucyjna ssaków.
Samice kangurów nie wykształcają łożyska, dlatego ciąża jest bardzo krótka. U kangura olbrzymiego trwa około 36 dni, czyli – jak pisze zoo – „nieco ponad miesiąc”. Nowo narodzone młode waży mniej niż gram i ma zaledwie kilka centymetrów długości. Zoo opisuje to obrazowo: maleństwo „jest na dobrą sprawę embrionem”.
Tuż po porodzie kangurzątko samodzielnie wędruje po futrze matki do torby. Tam przysysa się do jednego z sutków i pozostaje do niego przytwierdzone przez kilka pierwszych miesięcy życia. W torbie rozwijają się oczy, sierść, kończyny i narządy wewnętrzne – wszystko to, co u łożyskowców dzieje się jeszcze w macicy.
Etapy dorastania małego kangura
Rozwój młodego kangura olbrzymiego przebiega powoli i stopniowo. W uproszczeniu wygląda tak:
- pierwsze miesiące – młode jest stale przyssane do sutka, nagie i niezdolne do samodzielnego utrzymania ciepła;
- około 6–7 miesięcy – maluch zaczyna wystawiać głowę z torby i rozglądać się po świecie;
- kolejne tygodnie – pierwsze krótkie wyjścia z torby i szybki powrót do niej przy każdym niepokoju;
- około 11 miesięcy – młody kangur na stałe opuszcza torbę, ale wciąż wkłada do niej głowę, by ssać mleko;
- około 18 miesięcy – kończy się okres karmienia mlekiem matki.
Poznańska kangurzyca jest więc na samym początku etapu, w którym młode dopiero oswaja się ze światem poza torbą. Wciąż potrzebuje stałego ciepła, mleka i bliskości.
Na czym polega odchowanie kangurzątka
Zoo nie zdradza szczegółów opieki, ale ręczne odchowywanie młodych torbaczy w ogrodach zoologicznych i ośrodkach rehabilitacji przebiega według podobnych zasad. Najważniejsze z nich to:
- sztuczna torba – miękki, materiałowy worek, który zastępuje torbę matki i daje maluchowi poczucie bezpieczeństwa;
- stała temperatura – młode kangury nie potrafią jeszcze w pełni regulować ciepłoty ciała, dlatego wymagają dogrzewania;
- specjalne mleko – mleko kangurów ma inny skład niż mleko krowie i zmienia się wraz z wiekiem młodego, dlatego stosuje się preparaty przeznaczone dla torbaczy;
- częste karmienie – kilka razy na dobę, także w nocy, z dokładnym kontrolowaniem ilości pokarmu;
- regularne ważenie – przyrost masy ciała to najprostszy sposób, by sprawdzić, czy maluch dobrze się rozwija.
Dlaczego nie można podać zwykłego mleka? Mleko krowie zawiera dużo laktozy, której młode kangury nie trawią prawidłowo. U kangurzątek może to prowadzić do biegunek, odwodnienia, a nawet zaćmy. Dlatego dobór pokarmu to jedno z najważniejszych zadań opiekunów.
Ciekawostka: dwa rodzaje mleka jednocześnie
Kangurzyce potrafią coś niezwykłego. Gdy w torbie rozwija się nowe, maleńkie młode, a starsze dziecko wciąż pije mleko, samica może produkować z dwóch różnych sutków dwa rodzaje pokarmu. Maluch dostaje mleko ubogie w tłuszcz, a starsze młode – bardziej kaloryczne. Ten mechanizm pokazuje, jak precyzyjnie natura dopasowała dietę do potrzeb dorastającego kangura i jak trudno ją odtworzyć w warunkach sztucznych.
Szanse większe niż w naturze
Zoo nie ukrywa, że sytuacja jest poważna.
- Siedmiomiesięczny kangur nadal wymaga ciepła i mnóstwa opieki, w warunkach naturalnych szanse na przetrwanie miałby niewielkie – podkreślają pracownicy ogrodu. W Australii osierocone kangurzątko w tym wieku najczęściej nie przeżyłoby bez pomocy człowieka.
W ogrodzie zoologicznym możliwości są jednak dużo większe. Młoda samica ma dostęp do fachowej opieki, kontroli weterynaryjnej i odpowiedniego pokarmu. Jak piszą opiekunowie, przy „ogromie pracy opiekunów, odrobinie szczęścia i sporej porcji dobrej energii” jest szansa, że uda się ją odchować.
Dlaczego najbliższe tygodnie są tak ważne
Utrata matki to dla młodego kangura ogromny stres. Maluch musi przyzwyczaić się do nowego zapachu, nowego sposobu karmienia i nowej „torby”. Część osieroconych młodych początkowo niechętnie przyjmuje pokarm z butelki, a każdy dzień bez odpowiedniego przyrostu masy jest dla nich niebezpieczny. Dlatego opiekunowie muszą wykazać się nie tylko wiedzą, ale też cierpliwością i dużą wrażliwością.
Przy ręcznym odchowie kangurów, gdy młode staje się silniejsze, zwykle stopniowo wprowadza się do jego diety pokarm roślinny – trawy i siano – oraz wydłużać czas spędzany poza sztuczną torbą. Ważnym etapem jest też powrót do grupy innych kangurów, tak by maluch nauczył się zachowań typowych dla swojego gatunku.
Kim jest kangur olbrzymi
Kangur olbrzymi (Macropus giganteus), nazywany też kangurem szarym wschodnim, zamieszkuje wschodnią część Australii oraz Tasmanię. Dorosłe samce mogą ważyć ponad 60 kg, samice są wyraźnie mniejsze. Gatunek żyje w grupach, a według Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN) nie jest obecnie zagrożony wyginięciem.
Ogród Zoologiczny w Poznaniu zakończył swój wpis prostą prośbą do sympatyków: „prosimy Was o zaciśnięcie kciuków. Z całej siły”. Będziemy śledzić losy małej kangurzycy i informować o jej postępach.
Młoda samica kangura olbrzymiego z Zoo Poznań w wieku około siedmiu miesięcy straciła matkę, która zmarła z powodu niewydolności krążeniowo-oddechowej. Opiekę nad maluchem przejęli pracownicy ogrodu. Kangury są torbaczami – rodzą się po około 36 dniach ciąży jako niewielkie, niedojrzałe zarodki i przez wiele miesięcy rozwijają się w torbie matki. Odchowanie osieroconego kangurzątka wymaga sztucznej torby, dogrzewania, specjalnego mleka i częstego karmienia. Szanse są większe niż w naturze, ale zoo prosi o trzymanie kciuków.

